Apollo
Apollo przedstawiany był najczęściej jako młodzieniec nieprzeciętnej urody, smukły, wysoki, niebieskooki. Te oczy jego miały podobno zaglądać w głąb czasu i przestrzeni. Niezwykły muzyk. Jego gra na cytrze nie miała sobie równych. Podobno jedynie Marsjas, słynny grecki fletnista grał piekniej. W zawodach, jakie urządził Apollo z Marsjasem ten drugi został pokonany. Jedynie król Midas optował za grą Marjasa, za co został ukarany oślimi uszami. Apollo chętnie przebywał na ziemi. Był patronem gospodarzy, do niego modlili dię o dobre plony. Gniew Apolla był straszny. Jego strzały raziły śmiertelnie i znienacka. Zakochał się piękny bóg w nimfie Dafne. Jednak śliczna nimfa uciekała przez bogiem, trafiona strzałą nienawiści. Apollo miał więc mało szczęścia w miłości, do kogo się przywiązywał, tego spotykało nieszczęście. Dafne zamieniła się w drzewo, następna miłośc, Hiakintos w kwiat hiacyntem zwany. Był także patronem muzyków i poetów, sam będąc w tym mistrzem. Był opiekunem dziewięciu muz sztuki, dziewięciu cór Dzeusa i Mnemosyne.